De Tussenruimte
Voor ondernemende vrouwen 50+ die voelen: zo wil ik het niet meer.
Misschien herken je dit.
Je hebt al een tijd het gevoel dat iets niet meer klopt, maar je kunt er nog niet precies de vinger op leggen. Het is alsof je je draai niet kan vinden en er in je werk van alles teveel begint te voelen.
Je functioneert wel, je doet wat nodig is, maar ergens heb je er steeds minder zin in. Dingen die eerst goed gingen, kosten nu meer energie. Of je krijgt er hoofdpijn van of een zere rug,
Kortom het lijkt wel of je minder kan of niet meer met dezelfde ambitie en positieve energie je schouders eronder kunt zetten.
Je merkt dat je minder plezier hebt in wat je doet, of dat je vaker denkt: ik weet het niet hoor of ik zo nog door kan gaan, of ik dat WIL.
Dat hoeft niet meteen te betekenen dat alles verkeerd is. Of dat je moet stoppen. Soms zit je gewoon in een fase waarin duidelijk wordt dat je bent veranderd, terwijl je leven nog op de oude manier doorgaat. En natuurlijk kan er van alles spelen in je leven en privé
maar als je zakelijk gewoon het gevoel krijgt als of de fut eruit raakt en je een beetje de weg kwijt raakt niet meer weet welke kant op en hoe dan?
Dat noem ik de tussenruimte.
Dat is de periode waarin je niet meer echt terug wilt naar hoe het was, maar ook nog niet precies weet hoe het verder moet. Je voelt dat je het anders wil, maar de nieuwe vorm is er nog niet. Dus je zoekt je een ongeluk naar wat er aan de hand is.
Het frustrerende is dat de mensen om je heen daar blijkbaar geen last van hebben en dat helpt ook niet echt/
Ik schrijf daarover omdat ik die fase zelf goed ken. Ik weet hoe het is om door te gaan terwijl iets van binnen steeds duidelijker zegt dat het anders moet. Om te twijfelen aan jezelf. Om te denken dat je misschien gewoon even door moet zetten, terwijl je eigenlijk vooral merkt dat je richting mist.
Veel vrouwen die ik spreek herkennen dat. Ze hebben al veel opgebouwd, veel meegemaakt en veel gegeven. Alleen past de manier waarop ze tot nu toe leefden of werkten niet meer bij waar ze nu staan. Dat kan verwarrend zijn, zeker als je gewend bent om gewoon door te gaan. Hupsakee schouders er onder, maar nee ergens lukt je dat steeds minder
Op deze plek schrijf ik over die fase. Over vastlopen zonder meteen te weten waarom. Over het zoeken naar woorden. Over wat er verandert als je niet meer alleen op routine vertrouwt, maar ook serieus neemt wat je voelt.
Niet alles hoeft meteen opgelost te worden. Soms begint het ermee dat je eerlijk tegen jezelf zegt: dit werkt niet meer voor mij.
Dat is waar De Tussenruimte over gaat..
En als je dit herkent dan nodig ik je HIER uit voor de Tussenruimte check
